Strefa zagrozenia wybuchem definicja

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do korzystania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest dobra większość maszyn oraz urządzeń wykorzystywanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz stylów ochronnych kierowanych do przetwarzania w dziedzinach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w konkretnych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co miało duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród ostatniego warunku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i wyłącznie ułatwiła obieg artykułów w Zgody Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów zapewniających wysoki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do służbie w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która dostała w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książki w mieszkaniach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex