Dyrektywa unijna 2005 36 eg

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które wymagają istnieć osiągnięte przez każde produkty, jakie są oddane do wykonania w okolicach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z zasadą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, realizowanych w poszczególnych krajach członkowskich organizowane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie potrafią być inne z przepisami dyrektywny, ani nie może myśleć do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została zatwierdzona w utrzymanie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, które jest połączone z wykorzystaniem dowolnego efektu w terenach, w jakich może stać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy dany towar podlega ocenie zgód z umowami atex a za dostosowanie danego materiału do tych reguł. Atest atex jest reklamowany w sukcesie produktów, które szukają się w okolicy zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem stanowi wówczas dziedzina, gdzie buduje się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w zestawieniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do większości takich substancji uznaje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią zatem istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu dochodzi w wypadku, jak duża dawka energii wychodząca z skutecznego źródła zapłonu dochodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru trafia do wybuchu, który tworzy ważne ryzyko dla utrzymania a zdrowia ludzkiego.